Les Trois Pignons

De Wachters van de Reigersvliet: De legende van "Les Trois Pignons" In het hart van de ondergelopen IJzervlakte, daar waar de wind vrij spel heeft over de polders van Diksmuide, lag een plek die de soldaten met ontzag uitspraken: Les Trois Pignons (De Drie Gevels). Een eiland in een zee van modder Tijdens de Groote Oorlog was deze hoeve aan de Reigersvliet geen plek van vrede en landbouw, maar een vooruitgeschoven post in een surrealistisch landschap. Door de bewuste onderwaterzetting van de vlakte was de hoeve veranderd in een eiland. De drie karakteristieke gevels, waaraan de plek haar naam ontleende, dienden als oriëntatiepunt in een wereld die verder alleen bestond uit grijs water en verraderlijke modder. De Slag om de Reigersvliet (Maart 1918) In het voorjaar van 1918 werd er rond Les Trois Pignons geschiedenis geschreven. De Duitsers lanceerden een felle aanval om de Belgische linies bij de Reigersvliet te doorbreken. De hoeve was een cruciaal steunpunt. Soldaten moesten via smalle loopbruggetjes en door diep water hun posities bereiken en verdedigen. Het was een strijd tegen de elementen én tegen een overmacht aan vijandelijk vuur. De muren van de "Drie Gevels" werden door artillerie aan flarden geschoten, maar de kelders bleven dienen als schuilplaats voor de moedige verdedigers die weigerden te wijken. Een monument van veerkracht Vandaag de dag is de Reigersvliet weer een rustige waterloop, maar de naam Les Trois Pignons blijft verbonden aan de ongelooflijke volharding van de Belgische soldaten in de modder van de Westhoek. Het is een herinnering aan hoe een eenvoudige boerderij het symbool werd van een hele verdedigingslinie.